ابونصرمحمدبن محمد فارابی درسال 339 هجری شمسی درولایت فاریاب افغانستان به دنیا آمد.

اودرجوانی جهت تحصیل به بغداد سفرکرد و به سبب ذکاوت ذهن وتلاش فراوان درجوانی به عنوان یک فیلسوف و دانشمند درجهان اسلام پرآوازه شد. با وجود شهرت فراوان فردی گوشه گیر، قناعت پیشه و دائماً درحال تفکر و نوشتن بود.

فارابی درتمام علوم زمانه خود بالخصوص طب صاحب نظر بود و درمورد هریک ازعلوم (ریاضی، فیزیک، بیولوژی، کيمیا، فقه، فلسفه و علوم نظامی) کتابهایی به رشته تحریر درآورده است اما مهمترین تالیف او کتاب شرح مابعدالطبیعه ارسطو است که به سبب همین تالیفات فیلسوفان به او لقب معلم ثانی را داده اند که وقتی بدانیم که ارسطو درمیان دانشمندان به معلم اول معروف است به درجه علمی و منزلتی که او درمیان فیلسوفان دارد پی می بریم.

ابوعلی سینا بلخی نقل می کند که درهنگام تحصیل قادر به درک مطالب کتاب مابعدالطبیعه ارسطو نبود و آن کتاب را چهل بارخوانده بود طوریکه کتاب را از حفظ داشت اما به مقصود ارسطو پی نمی برد تا اینکه به طوراتفاقی کتاب شرح مابعدالطبیعه ارسطو نوشته فارابی را خرید و بعد ازمطالعه آن بود که توانست به مقصود نوشته های ارسطو پی ببرد.

به اثرناآرامی های سیاسی آن وقت دربغداد فارابی به دمشق نزد امیرسیف الدوله حاکم دانشمند و دانش پرور حلب (سوریه فعلی) رفت و تا آخر عمر در آنجا سکونت گزید و درسن هشتاد سالگی دردمشق وفات نمود.

روحش شاد